با عشق پریشانم و بی عشق پریشان (۲۱۳)

دردی شده بغضی که گرفته ست گریبان
با عشق پریشانم و بی عشق پریشان

ابری شده این ذهن پریشان فقط درد
این حنجره ی خیس لبالب نم باران

دست من و دامان پر از حادثه ی عشق
یوسف ته یک چاهِ پر از حسرت کنعان

ای کاش که می شد برسد بر لب ساحل
کشتی به دام آمده ام در دل طوفان

دیوانه شدم یا که شدی حضرت معشوق
پیغمبر در آینه ها آینه گردان

دیدم من کافِر فقط از معجزه ی عشق
در پیچ و خم موی شما پرتو ایمان

پیمان شکنی کردی و رفتی به سلامت
هستم به خدا گرچه نباشی، سر پیمان


 #علی_نیاکوئی_لنگرودی
۱۳۹۵/۰۶/۲۳
@Ali_niakooee_langroodi

تو در پی رقیبی دل در پی ات روانه (212)

لبخند چشم مستت تصویر این ترانه
شعر و شعور و شور و احساس شاعرانه 

خورشید دلپذیری در صبح دیدگانت
لبخند دلپذیری با جذبه ای زنانه

تسلیم یک نگاهم ای گل روا چه داری
زندانی نگاهت در بند یک نشانه

غرقم کجا بجویم آن ساحل مُدارات
عمق نگاه خیست دریای بی کرانه

شعری که از تو بود و از حسّ عاشقانه
از لحظه ای که رفتی تنها شده بهانه 

با اینکه رفته ای و در روزه ی سکوتم
آتش کشیده امّا از عمق دل زبانه

با هق هق غرورش مردی که از تو می گفت
حالا نشسته اینجا در آرزوی شانه

ای آنکه رفتی امّا از قلب من نرفتی
تو در پی رقیبی دل در پی ات روانه

علی نیاکوئی لنگرودی
۱۳۹۵/۰ ۵/۲۵
تهران

لعنت به تو لعنت به تو لعنت به عذابت (۲۱۱)

لرزیده دل از خاطره ی عطر گلابت
از چشمه ی آغوش تو تا وهم سرابت

یادت که بخیر است ولی از تو چه پنهان
هر شب منم و خاطر غم دیده و ‌خوابت

افسرده ترین شاعر این شهر منم "من"
"من" قصّه فروشی که شده خانه خرابت

مستی نگاه تو فقط تشنگی آورد
ای وای به انگور تو بد بود شرابت

ای هر که شده عاشق تو غرق عذاب است
لعنت به تو لعنت به تو لعنت به عذابت

 #علی_نیاکوئی_لنگرودی
@Ali_niakooee_langroodi