من مولوی ام .."مولوی" "شمس" ندیده ...(188)

پر ولوله ام شور غزل ساز کجایی..؟
امشب پُرم ای زمزمه پرداز کجایی..؟

"لیلا"ی اساطیری این شاعر مجنون
"ای قسمت من از قسم و القلم و نون"*

"لیلا"ی نهان خانه ی دل های "نوایی"
"مجنون" توام در دل این دام کجایی..؟

پیغمبر "یوسف" شده ی چاه ندیده
هر کس که تو را دیده به جز آه ندیده

در خواب تو را دیدم و از خواب پریدم
"موسی" شدم و زمزمه ی "طور" شنیدم

شاعر شده بودم که بگویم غزل از تو
مستفعل مستفعل از من.. فعل از تو

از روز ازل "حافظ" اسرار تو بودی
"حوّا"ی منی "منطق" "عطّار" تو بودی

من مولوی ام "مولوی" "شمس" ندیده 
تو جلوه گر شمسی و از غیب رسیده

تو قبله ی ماقبل تر از هر چه "خدا"یی
تو "کعبه" ی این گمشده ی رو به فنایی

من معتکف عشقم و از زمزمه لبریز
تو هم نفس هر غزل و کُفر دل انگیز

"لا حول و لا قوه الّا.."ی مجسّم
ای عشق و فقط عشق و فقط عشق مقسّم

علی نیاکوئی لنگرودی

*مصرع تضمین از شاعر ارجمند جناب غلامرضا طریقی عزیز

۱۳۹۴/۰۹/۰۸
تهران

رفتی بگویمت به مدارا، نرو..بمان..؟؟

می خواهمت همیشه و امّا نمی شود
بسیار می زنم در و در وا نمی شود

ای کاش تیغ تیز غمت خیر می گذشت
حالا نهال خم شده سرپا نمی شود

صدها گره زدی به گلویم که نوش من
خود کرده زخمی ام که مداوا نمی شود

بی هیچ گفتگو دل پر خون سکوت کن
از قطره قطره های تو دریا نمی شود

از گفتنم که چشم براه توام چه سود
این قیل و قال کوچه تماشا نمی شود

رفتی بگویمت به مدارا نرو بمان..!
با بغض خون گرفته مدارا نمی شود..

دلخوش نشسته ام که تو شاید گذر کنی
لعنت به شایدی که مهیّا نمی شود

هر چند می روی، به سلامت نمان برو
این عشق دل گرفته به دنیا نمی شود..


علی نیاکوئی لنگرودی
۱۳۹۴/۰۸/۳۰
تهران